002: Where am i

2021-10-04T14:46:13+07:00

Goto English translated

หน้าต่างแสดงรายละเอียดอาจจะแปลกตาและน่าสนใจ แต่สิ่งที่กันให้ความสำคัญยิ่งกว่าในตอนนี้ก็คือสถานะของตนเอง เขาอยู่ที่ไหนกันแน่

หน้าต่างแสดงรายละเอียดอาจจะแปลกตาและน่าสนใจ แต่สิ่งที่กันให้ความสำคัญยิ่งกว่าในตอนนี้ก็คือสถานะของตนเอง เขาอยู่ที่ไหนกันแน่

กันเดินไปยังประตูทางออกของร้าน หรือสิ่งที่เคยเป็นร้านซึ่งมีชายพุ่มใบสีเขียวสดบดบังไว้ เขาแหวกใบไม้ออกมาและได้พบกับถนนลาดคอนกรีตในตัวเมืองซึ่งแตกราวเป็นช่วง ๆ เพราะขาดการดูแลรักษาเป็นเวลานาน ซากรถยนต์ที่ขึ้นสนิมจนผุจอดอยู่ตามมุมถนน ภายในตัวถังมีพุ่มไม้เตี้ยยื่นกิ่งออกมา ยางรถผุสลายไปจนเหลือแต่โครงล้อขึ้นสนิม

อาคารบ้านเรือนริมถนนยังคงหลงเหลือสภาพเดิมให้เห็น แต่สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ไม่มีหลังคาเหลือ มีแต่คอนกรีตที่ยังรักษาสภาพรูปทรงเอาไว้ได้ แม้แต่เหล็กที่ใช้เป็นโครงคานก็ผุพังจนหมดสิ้น ต้นไม้ใหญ่น้อยขึ้นกลบทับสิ่งก่อสร้างของมนุษย์แทบไม่เหลือร่องรอย

ไม่ว่าจะมองอย่างไรสิ่งแวดล้อมรอบตัวกันในยามนี้ก็คือโลกที่เวลาผ่านไปนานแสนนาน เขาดูหนังมาหลายเรื่องจนเกิดความคิดที่ว่าคนในโลกอาจจะล้มตายไปหมดแล้วหรือไม่ก็ย้ายถิ่นฐานไปยังดาวดวงอื่นเรียบร้อย

ความคิดในหัวกันเกิดขึ้นทับซ้อนกันอย่างสับสน เขาไม่ทราบว่าจะคิดถึงเรื่องใดก่อน แต่ในที่สุดแล้วสิ่งที่เขาคิดได้ก็คือบ้าน ถ้าหากนี่เป็นโลกใบเดิมแล้วบ้านของเขาก็อยู่ห่างจากร้านกาแฟร้านนี้ไม่ถึงสามร้อยเมตร

คิดได้เช่นนั้นกันก็ออกวิ่งกลับบ้านโดยละทิ้งสิ่งอื่น ๆ ที่ยากจะทำความเข้าใจอย่างเช่นหน้าต่างสถานะตัวละครไปก่อน

เสาไฟจราจรหักโค่นลงมากองกับพื้น ลำเสาที่เป็นเหล็กทาสีผุจนเหลือแต่ส่วนโคนซึ่งฝั่งอยู่ในฐานคอนกรีต ฝาทางระบายน้ำข้างถนนถูกรากไม้ซึ่งเลื้อยไปตามร่องดันจนอ้าเปิด ซากรถยนต์สองคนที่ชนกันกลางถนนทำให้กันทราบว่าในตอนแรกเริ่มคงจะมีความวุ่นวายเกิดขึ้นไม่น้อย

เขาไม่เห็นโครงกระดูกในรถที่กันชนบี้ย่นไปถึงที่นั่งคนขับ หมายความว่าในเวลานั้นคนทั้งหลายยังอยู่ในสภาพที่สามารถจัดการกับเรื่องราวรอบตัวได้ อยางน้อยก็ไม่ถึงกับทิ้งคนให้ตายอยู่ในรถ

ด้วยร่างกายอันแข็งแรงจากการออกแรงเล่นกีฬาทุก ๆ วัน กันใชเวลาไม่นานก็มาถึงบ้านของตนซึ่งอยู่ห่างจากถนนเข้าไปประมาณสามสิบเมตร ทางเข้าบ้านเป็นถนนคอนกรีตกว้างพอให้รถวิ่งเข้าออกได้ จากเดิมที่มีกำแพงคอนกรีตขนาบซ้ายขวาก็มีต้นไม้ล้มเอนพาดผ่านกดทับกำแพงจนแตกพังทลาย เขาต้องมุดลอดใต้ต้นไม้และหักกิ่งไม้เป็นช่วง ๆ จึงเข้าถึงตัวบ้าน

กันอยากจะร้องไห้เมื่อเห็นสภาพบ้านตนเอง บ้านของเขาไม่ถึงว่าเล็ก ถึงจะเป็นบ้านชั้นเดียวแต่ก็มีห้องกั้นแบ่งให้แม่ พี่ชาย พี่สาวและตัวเขาอาศัยอยู่ด้วยกันได้ แม่ไม่ต้องทำงานแต่ก็ไม่ได้ลำบากอะไรเพราะมีลูกสองคนคอยส่งเงินเลี้ยงดู ลูกคนสุดท้องอย่างเขายังเรียนไม่จบจึงไม่มีรายได้

หลังคาบ้านซึ่งมุงด้วยกระเบื้องไม่เหลือแม้แต่โครง ประตูบ้านผุกร่อนเหลือแต่วงกบเหล็กขึ้นสนิม เครื่องในบ้านแทบไม่หลงเหลืออะไร สิ่งที่เป็นไม้ล้วนแต่ผุสลายไปจนหมด

กันไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า แม่เพิ่งจะเรียกเขาไปคุยด้วยเมื่อเช้านี้เอง สิ่งที่เกิดขึ้นมันดูจะหลุดโลกไปโดยสิ้นเชิง

กันเดินลากเท้าอันหนักอึ้งไปยังห้องของตนซึ่งตอนนี้หลังคาเปิดโล่ง เขายังมองเห็นซากโครงเตียงนอนและราวแขวนผ้าซึ่งทำจากสแตนเลส

เขามองดูรอบห้องและสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่รอยแตกรูปสี่เหลี่ยมขนาดเท่าก้อนอิฐในบริเวณซึ่งเคยซ่อนอยู่หลังตู้เสื้อผ้า

เขาจำได้ว่าหลังก้อนอิฐที่ซ่อนอยู่คืออะไร เขาไม่แน่ใจว่าของข้างในจะยังอยู่ดีไหม แต่ด้วยสถานะของตนเองในเวลานี้ จะเป็นการดีมากถ้ามันยังใช้ได้

เขาใช้ไม้บรรทัดซึ่งมีอยู่ในกระเป๋าสะพายของตนงัดเอาก้อนอิฐออก จากนั้นจึงดึงกล่องพลาสติกขนาดครึ่งกล่องใส่รองเท้าออกมา

ไม่ว่าเวลาในโลกนี้จะผ่านไปนานเท่าไร พลาสติกอย่างดีก็ยังคงทนอยู่ได้เป็นเวลานาน กันเปิดฝาซึ่งปิดแน่นออกและล้วงเอาปืนสั้นหนึ่งกระบอกขึ้นมาตรวจสอบดู

CZ 75 B ปืนที่พี่ชายเขาหามาให้เขาใช้ป้องกันครอบครัว เขาเคยยิงปืนกระบอกนี้มาแล้วหลายครั้งเพราะพี่ชายบังคับให้เขาหัดให้เคยชิน ยามที่ต้องใช้จะได้ไม่พลาดยิงตัวเองหรือคนในบ้านเข้า

ไม่เพียงแต่การยิง เขาสามารถถอดชิ้นส่วนทำความสะอาดและประกอบกลับได้อย่างไม่มีปัญหา ที่เขาเป็นกังวลก็คือกระสุนปืนที่ไม่ทราบว่ายังใช้ได้อยู่หรือไม่

เขาหยิบกล่องใส่กระสุนขึ้นมาดูและพบว่ากล่องกระดาษกรอบแตกเป็นชิ้นทันที ตัวกระสุนภายนอกยังดูดีแต่ไม่ทราบว่าแก๊ปจุดดินปืนข้างในยังดีอยู่หรือไม่ ในตอนที่เขาใช้ความตั้งใจที่จะตรวจสอบดูกระสุนให้แน่ใจนี้เองหน้าจอแสดงรายละเอียดก็ปรากฎขึ้นอีกครั้ง

กันผงะถอยมาเล็กน้อยเพราะเขายังไม่คุ้นเคยกับของประหลาดนี้ เมื่อตั้งสติได้แล้วจึงอ่านรายละเอียดบนหน้าต่างตรงหน้า

กระสุนปืน 9×19 mm Parabellum -- (ดินปืนเสื่อมสภาพ)

กันถอนหายใจแรงแล้วหยิบเอามีดเล่มหนึ่งซึ่งวางทแยงอยู่ในกล่องพลาสติกมาตรวจดู

มีดสั้นคาร์บอนสตีล

ผลิตโดย ช่างบรรพต

เขาจำได้ว่ามีดเล่มนี้เป็นมีดที่พี่ชายจ้างช่างให้ตีขึ้นเป็นพิเศษ นอกจากจะเป็นมีดไฮคาร์บอนอย่างดีแล้วยังผ่านการปลุกเสกอาคม เรียกได้ว่าเป็นมีดหมอประยุกต์ที่สามารถใช้จัดการกับผีและวิญญาณได้

กันทราบว่าพี่ชายของเขาไม่ใช่คนเชื่อเรื่องผีสาง แต่เป็นคนที่ยึดมั่นในคำพูดที่ว่า “กันไว้ดีกว่าแก้” ดังนั้นจึงทำเรื่องที่ขัดกับความเชื่อของตนอย่างเช่นสั่งทำมีดลงอาคม

คิดได้ถึงตรงนี้แล้วกันก็สบายใจขึ้น ต่อให้เขาไม่อยู่บ้าน พี่ชายที่รักครอบครัวมากถึงเพียงนี้จะต้องคอยดูแลครอบครัวเขาเป็นอย่างดี เขาสมควรที่จะสบายใจในด้านนี้ได้ เขาคิดว่าจะกลับไปอย่างไร แต่เขาไม่ทราบว่าจะเริ่มต้นตรงไหน เหมือนกับคนที่อยากจะบินแต่ไม่ทราบว่าจะเริ่มต้นอย่างไร

สิ่งที่พอจะเป็นช่องทางก็คือการทำความเข้าใจกับหน้าจอแสดงข้อมูลตรงหน้าเขา


English translated

I translated this web novel from Thai language using Google translate then refine the translation using my own skill with Microsoft editor help. Absurdity is to be expected.


The character status panel is interesting. But what's more important to him right now is real-world status. Where exactly is he?

Gun walk to the exit of the shop, or what used to be a shop obscured by the verdant green leafy fringes of shrubs. He made a part and met a concrete sloping road in the city, which was shattered due to lack of maintenance. Ruins of rusted cars parked on street corners. Inside the trunk, there was a short bush sticking out its branches. Tires decayed revealed the rusted wheels that remained.

The buildings along the road remain in their original condition. But most of the buildings had no roof left. Only concrete walls and pillars still maintain its shape. Even the steel used for the beams had completely decayed. Big and small trees covered the human structures, leaving almost no trace of living civilization.

No matter how you look at it, the environment around Gun at this moment is a world that has long since passed. He had watched so many movies that he had the idea that the people of the world might either die or migrate to another planet.

The thoughts in his heads were confusingly intertwined. He didn't know what to think at first. But in the end, all he could think of was his home. If this was the same world, then his home was less than three hundred meters from this cafe.

With that in mind, he is running home, leaving out other elusive things like the character status panel.

The traffic light pole fell to the ground. The painted steel columns have decayed until only the base of which is in the concrete base remains. The drainage ditch on the side of the road was pushed up by tree roots, which slithered along the trench and pushed it open. The wreckage of the two cars collided in the middle of the road, letting Gun know that at first there would be quite a bit of chaos.

He didn't see a skeleton in the car where the bumper crumpled to the driver's seat. It meant that at that time people were still in quite a calm state and were able to deal with their surroundings. At least they're not leaving people to die in the car.

Physically fit from the daily physical activities of sports, Gun soon arrived at his home, which was about thirty meters from the road. The entrance to the house is a concrete road wide enough for one car to run in and out. In the past, there was a concrete wall flanking the left and right sides; now there were fallen trees leaning over and pressing against the wall until it collapsed. He had to duck under the tree and break the branches from time to time to reach his house.

Gun wants to cry when he sees the condition of his own home. His house is not that small. Even though it's a one-story house, it has a separate room for his mother, brother, sister, and himself to live together. The mother didn't have to work, but it wasn't hard because she had two children to support her. Gun, the youngest child, had not finished his studies and therefore had no income.

The roof of the house, which was covered with tiles, didn't even have a frame left. The door of the house rotted, leaving only the rusted iron frame. There is almost nothing left in the house. All the wooden things had decayed.

Gun couldn't believe what he saw in front of him. Mom just called him to talk to him this morning. What happened was completely out of this world.

He dragged his heavy feet to his room, which now had an open roof. He also saw the remains of a bed frame and a clothes rail made of stainless steel.

Gun looked around the room and his gaze landed on a rectangular crack the size of a brick in an area that used to be hidden behind a wardrobe.

He remembered what was behind the hidden brick. He wasn't sure if the things inside would still be fine. But with his own status at this time, it would be great if it still worked.

Gun used a ruler, which was in his shoulder bag, to break out the bricks. Then pull out a plastic box half the size of a shoebox.

No matter how much time in this world has passed, good plastic is still durable for a long time. He uncaps the lid, which was tightly closed, and takes out a pistol to inspect it.

CZ 75 B, the gun his brother gave him to protect his family. He had fired this gun several times because his brother forced him to practice getting used to it. So, you don't miss and shooting yourself or someone in the house when you need to use it.

Not only shooting, but he was also able to disassemble, clean and reassemble with no problem. What he was worried about was the condition of the ammunition.

He picked up the ammunition box and saw that the cardboard box was immediately crumbling into pieces. The bullets look good on the outside, but he doesn't know if the gunpowder and primer inside are still good or not. Just when he was focusing on checking the ammo, the detail panel screen reappeared.

Kan took a step back a little because he was still not familiar with this strange phenomenon. When he got a hold of himself, he read the details on the window in front of him.

Ammunition 9×19 mm Parabellum -- (deteriorated gunpowder)

Gun sighed heavily and took out a knife, which was placed diagonally in a plastic box, to examine it.

Carbon Steel Dagger

Forge by Witch doctor blacksmith Banpot

He remembered that this knife was a knife that his brother had specially hired a craftsman to forge. In addition to being a good high-carbon knife, it is also through the conjuring spells that can be used to deal with ghosts and spirits.

Gun knew that his brother was not a believer in ghosts or spirits. But the one who adheres to the saying that "Prevention is better than cure," so he does things that are contrary to his beliefs, such as ordering a dagger enchanted by a spell.

Thinking of this, Gun felt more at ease. Even if he is not at home, an older brother who loves his family so much must take good care of the family. Gun did think of returning. But he didn't know where to start. Like someone in ancient time who wants to fly but doesn't know where to start.

The only thing that could be a way out was to understand the information screen in front of him.


Lua Mage Index Chapter 2 / 3 Next Chapter